محمد ( ص ) در لحظه حضور فرشته همين درد را احساس كرد . آنها وحى را نوعى تجاوز الهى تلقى مىكردند . 23 گوئى روح الهى به محلى تجاوز مىكرد ( جسم انسان ) كه ظرفيت پذيرش او را ندارد و براى چنين منظورى ساخته نشده است . « 1 » تمامى اين تجربيات ، نوعى برداشت ماورائى فكر انسان است ، حقيقتى كه ماوراى درك معمولى قرار دارد و نام آن حقيقت محض يا خدا است . به همين دليل ، اين تجربه براى تمامى پيامبران بسيار سخت و وحشتناك بوده است ، زيرا آنها را به محدوده‌اى از حقيقت وارد مىسازد كه با ادراكات عقلانى موجود در روى زمين و وجود انسان هماهنگى نداشته است و به همين دليل آنان وحشت‌زده گرديدند . از طرف ديگر ، اين پديده بسيار جذاب و غيرقابل مقاومت است ، زيرا يادآور واقعيتى است كه با عمق وجود انسان در ارتباط است . بر خلاف اسحاق و إرميا ، محمد ( ص ) هيچ‌گونه مشاورى از ناحيه يك دين الهى تجربه شده همراه نداشت تا او را در اين مورد راهنمائى نمايد . « 2 » واقعه‌اى بود ناخواسته ، كه به درون او وارد و آن را ترك كرده بود ، و سپس او را در نااميدى كامل و در حدّ خودكشى رها كرده بود . او در فضائى رها شده بود كه هيچ‌گونه تصور قبلى از آن نداشت و به سادگى نمىتوانست آن را براى خود توجيه نمايد . او در اين تنهائى و وحشت سريعا به نزد خديجه بازگشت . درحالىكه بر روى چهار دست و پا مىخزيد و تمامى بدن او لرزان بود ، سر بر زانوى خديجه گذاشت و گفت : مرا بپوشان ، مرا بپوشان . گوئى مىخواست با پوشاندن خود از شرّ اين حضور وحشتناك خلاصى يابد . « 3 » عليرغم اينكه او ارزشى براى كاهن‌ها قائل نبود ولى به همان ترتيبى كه آنها از عبا استفاده مىكردند او هم از عبا استفاده مىنمود . عبا را بر خود پيچيد و درحالىكه مىلرزيد منتظر ماند تا

--> ( 1 ) - تمامى اين مطالب فاقد مستند صحيح بوده و قياس به بعضى مطالب كتب اديان قبلى كه دستخوش تحريف نيز گشته است مىباشند . ( 2 ) - راهنماى همه پيامبران الهى خود خداوند مىباشد و اصولا شأن پيامبرى نيز جز اين نيست كه راهنمائى جز خداوند ندارد . ( 3 ) - بدن او از شدت واردات وحى الهى به لرزه و سردى افتاده بود و لذا در مراجعت به منزل گليمى بر خود پيچيد تا گرم شود كه در اين هنگام باز وحى الهى نازل شد كه : يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ ( اى گليم به خود پيچيده برخيز و مردم را بيم ده ) .